Kanon królewski. Jego 50 ulubionych filmów

Zygmunt Kałużyński był najwybitniejszym polskim krytykiem filmowym. Gdyby publikował w prasie angielskojęzycznej, z pewnością zyskał by sławę i uznanie międzynarodowe. Był Guliwerem w krainie liliputów, który jednak robił wszystko, by jego wzrost nie rzucał się w o czy. Pisał o filmie, ale doskonale znał się na muzyce, literaturze, na malarstwie. Czy było w ogóle coś, na czym się nie znał? Kiedy pisał o filmie historycznym, zamieniał się w historyka, kiedy analizował film przyrodniczy (np. ''Mikrokosmos''), imponował znajomośc ią obyczajów mieszkańców łąki, kiedy omawiał ''Vabank'' Machulskiego, duży fragment poświęcił przedwojennej szkole, w której kształcil i się tzw. doliniarze, czyli kieszonkowcy. W ciemności sali kinowej, gdzie - jak sam o sobie mówił - spędził połowę życia, widział j asno, mając zapewne recenzję w głowie, zanim jeszcze pojawiły się napisy końcowe.